بسکتبال ماهشهر

فصل برای پتروشیمی به پایان رسید.

تماشاچیان پتروشیمی که در این فصل به غیر از یک بار طعم شکست خانگی را نچشیده بودند در کمتر از یک هفته دو شکست متوالی را متحمل شد و از راهیابی به فینال مسابقات بازماندند.
اگر تیمی ضعیف تر از مهرام داشتیم یا حقمان این بود که به فینال نرویم اصلا ناراحت نمیشدم و کاملا باخت را قبول میکردم.اما میدانم که هیچ کم نداشتیم و واقعا نمیدانم به چه چیزی باختیم.
فکر میکنم با پخش مستقیم بازی همه ایران تماشاچیان خوب ماهشهری را دیدند و دیگر کسی نمیتواند ادعا کند که در شهرشان بیشتر تماشاچی خواهد آمد یا بهتر تشویق خواهند کرد.تیم داوری مسابقه هم بسیار خوب عمل کرد.هر چند اشتباهاتی داشتند اما خوب به هر حال بازی سنگینی بود و داور هم به عنوان یک انسان حق اشتباه دارد.
حال دیگر چه فایده دارد که بگویم در پایان بازی بازیکن شماره 5 مهرام به نام عصری به سمت وینسنت جونز رفت و بدترین فحاشی ها را کرد.
چه اهمیتی دارد بگویم همین بازیکن رو به خانمهای سالن کرد و با حرکت دستش بدترین فحاشی ها را کرد  که حتی یکی از خانمها به سمتش حمله ور شد.
وقتی بهترین دوست اینترنتی ات که از تمامی مسائل تیم ما خبر داشت و باهاش رو راست بودم من را دروغگو خطاب میکند.
باید به فینال میرفتیم که نشد و دیگر مقام سومی یا چهارمی هیچ ارزشی ندارد.
یادم است در بازی برگشت لیگ ، مدیسون دو پنالتی داشت که هر دو را وارد حلقه کرد و در این بازی نیز در دو ثانیه پایانی دو پنالتی به دست آور که یکی از آنها گل نشد و پترو باخت.به هر حال بسکتبال همین است.